Aristo’nun Üstün İnsanı
Kendini boşuna tehlikeye atmaz. Çünkü onu kaygılandıran pek az şey vardır. Ama önemli durumlarda hayatını bile seve seve verir. Bazı şartlarda, yaşamanın anlamı olmadığını da bilir.
İnsanlara yardıma koşar, kendisine yardım edildiğindeyse utanır. İyilik bağışlamak bir üstünlük belirtisidir. İyilik görmekse bir alçalmadır.
Kamu gösterilerine katılmaz. Sevdiği sevmediği ortadadır.
İnsanları ve nesneleri umursamadığından dürüst davranır, açık konuşur. Gözünde hiçbir [...]
